In en uit Verbinding

Het is zo fijn om met elkaar in verbinding te zijn, zeker in “real life”. Om elkaar te zien, te horen en om elkaar te kunnen voelen. Dinsdag had ik een prachtig samenzijn met 5 mooie vrouwen. Twee ervan ken ik sinds vorig jaar en zij hebben allebei een speciaal plekje in mijn hart. De andere 3 dames had ik nog nooit eerder ontmoet, althans, niet in deze dimensie/in dit hologram. Tijdens de korte mailwisseling vooraf voelde het contact al zo bekend en vertrouwd. Ik voelde dat we geen onbekenden waren van elkaar. Maar goed, je weet het nooit totdat je iemand écht hebt ontmoet..

 

Dinsdag kwam ik als laatste binnen op  de plek van samenkomst en meteen bij binnenkomst in de hal voelde ik hoe de energie van een warm bad mij omhulde.

Het was zo ontzettend fijn! Een hartelijk welkom wachtte me op, waarbij ik het gevoel had dat ik familieleden terugzag die ik al te lang niet meer gezien had. Een beetje het gevoel dat ik als kind had, wanneer we weer naar Marokko gingen in de zomervakantie. Dan had ik mijn familie een jaar lang niet gezien en bij het weerzien voelde ik me zo warm en blij dat we eindelijk weer samen waren na al die tijd en ik wist in dat moment dat een tijd van genieten was aangebroken.

 

En dit gevoel had ik nu ook met deze dames. De knuffels werden innig uitgewisseld en ik had het gevoel dat ik ze zo veel wilde vertellen. Er was ook zo enorm veel gebeurd sinds we elkaar voor het laatst gezien hadden! Het was al zo lang geleden. En ik besefte meteen in het moment dat het mijn hele leven was! ik wilde mijn hele leven delen want zo lang had ik ze al niet meer gezien! En tegelijkertijd leek het leven dat ik tot nu toe geleefd had nog maar zo kort, dat kon ik allemaal toch zeker wel in één dag vertellen. Ik had in hun aanwezigheid, in een fractie van een seconde, een volledig andere beleving van tijd. De aardse tijd leek zo nietig klein in verhouding tot dit samenzijn van grootse Galactische Wezens.

Verdieping in Ontmoeting

Het was een intens fijn en warm wederzien waarin de sfeer heel open, liefdevol, transparant en eerlijk was. Alles kon en mocht besproken worden en werd oordeelloos en in liefde ontvangen.  Prachtige en magische verhalen werden uitgewisseld, sommigen mooi en anderen wat uitdagender van aard. Maar alles werd in openheid en eerbied ontvangen.
We konden heerlijk de diepte, de breedte en de hoogte in qua gesprekken en tijdens een afstemming beleefden we wonderbaarlijke zaken. Tijd en ruimte verdwenen en er was toegang tot een groots en weids veld. Zo kreeg ik zelf weer een stukje informatie aangereikt omtrent wie ik Oorspronkelijk ben als Galactisch Wezen. Het sloot heel mooi aan op de informatie die ik een paar maanden geleden al ontdekte over waar mijn klanken vandaan komen. Het heeft hier weer wat verdieping in gegeven en het maakte mij ook duidelijk waar een van mijn karakter eigenschappen vandaan komt. Dit geeft mij weer inzicht in mezelf.
Samen hebben we tijdens deze afstemming ook nog een mooie en krachtige bijdrage mogen leveren aan het geheel.

Terug in de "echte" wereld

Ik ben die avond blijven slapen en de dag erna ben ik weer terug naar Maastricht gereden. In eerste instantie was ik heel blij om thuis te komen en om weer lekker bij Stephan te zijn. Maar gaandeweg de dag voelde ik me onderhuids somberder worden. Na het boodschappen doen parkeerde ik de auto voor de deur, stapte uit en voelde me ineens ontzettend verdrietig. Ik werd overspoeld door een gevoel van: “Dit alles wat je hier ziet is niet echt.”  Ik keek om me heen en het voelde allemaal nep, koud, leeg, opgebouwd en artificieel aan. Wauw. Het verschil tussen de twee werelden/velden was ineens duidelijk voelbaar en dat was even slikken. Ik heb het wel al eens eerder ervaren, maar nog nooit in zo’n intense mate.

Ik miste de werkelijke verbinding, de openheid en de ruimte die ik de dag ervoor gevoeld had in het samenzijn en in het uitwisselen. De verbinding waarvan ik weet dat die ons zo eigen is. Het grootse grenzeloze gevoel was ineens weer terug gepropt in een klein pakketje van materie.

Ik BEN de magie

Vandaag, twee dagen later, heb ik er ook nog een beetje moeite mee. Ik sleep mezelf door de dag heen en ik heb nergens echt zin in. De magie lijkt verdwenen. "Ach ja," denk ik en ik zucht nog maar eens diep. "Dan is dat maar even zo."

Ik heb net een bekrachtiging uit een van de Crowd Powers gedaan, ik schrijf nu deze blog en ik ga zo maar eens wat bakken. Ik heb toevallig alle ingrediënten voor appelflappen in huis, dan kan ik die lekker maken als afleiding. Afleiding dient mij nu en met mijn handen bezig zijn vind ik altijd wel fijn. Maar ik doe alles wel een beetje mokkend hoor, want ik mis Thuis en ik mis het samenzijn en het vrij reizen door tijd en ruimte...en terwijl ik deze zin schrijf, word ik ineens opgelicht door een glimlach... "He wat vervelend nou, zit ik net lekker in mijn mokkigheid te zwelgen word ik zomaar onderbroken!"
En ik voel een klein lichtje binnen in mijzelf...ik voel kleurtjes. Het lijkt wel een kristal waar het licht doorheen valt...een kracht komt door en ik realiseer me ineens weer: "Ik BEN de magie en ik draag deze in mij." Of ik nu fysiek in contact ben met anderen of niet. Wij zijn altijd, constant en onlosmakelijk met elkaar verbonden in het Heelheidsveld.En het is niet erg om dat even niet te voelen. Dat geeft niet, want het is toch aanwezig.

 

En dan hoor ik mij ineens tegen mezelf zeggen: “Mok jij maar even lekker Asma, dat mag. Voel je maar even rot. Ik blijf lekker hier aanwezig met alle kleurtjes en alle vreugde en ik wacht...ik wacht net zo lang totdat jij besluit dat het tijd is om er weer bewust contact mee te maken en om blij te zijn! Ik ben hier...”

 

Veel liefs,
Asma


Commentaar schrijven

Commentaren: 0